Koffiekan (niet); het is Ramadan

Column: Een bakkie Fleur

Intro: Elisa Fleur (27) is het gezicht van Salento koffie. Daarnaast werkt zij als freelance tekstschrijver en model.
Haar motto: “Goede thee maakt nog geen koffie.”
Column: Augustus 2012

Koffiekan (niet); het is Ramadan

Sinds een paar maanden heb ik een hele leuke baan als taal- en inburgeringscoach. Dit houdt in dat ik een groep 'schapen' klaar moet stomen voor hun inburgeringsexamen (in het kort: hoe 'werkt' Nederland?) en -hopelijk- een mooie toekomst op het gebied van werk, gezin en wonen. Een les duurt doorgaans zo'n drie uur, maar gevoelsmatig langer naarmate de 'joef, mag ik vragen?' kruisverhoren toenemen. Allemaal leuk en aardig, maar er is no way dat ik een les kan volbrengen zonder één of twee bakken motorolie langs mijn huig te laten glijden. De schapen daarentegen, lijken de koffie te verslinden alsof het gratis is. Oh wacht, het is natuurlijk ook gratis. 'Net als bij Albert Heyn', liet een van de schapen mij vorige week triomfantelijk kijkend weten. Ik moet zeggen dat ze steeds meer op Nederlanders beginnen te lijken. Vier bakken per schaap is echt geen uitzondering. Bovendien wordt de koffie gedronken zoals bij Starsucks: met veel melk en kilo's suiker. Ach, zolang ze maar wakker blijven vind ik alles best. 

Maar dan is er in augustus geen ontkomen meer an: de schapen zijn helemaal in de ban van de Ramadan. Onbijten voor zonsopgang en je pas weer volstouwen als de zon onder is. Ik vind het knap hoor. Geen brood, geen chips, geen koekjes. Geen kleffe zoen van je vent. Ach ja, een Somalische koter minder is op zich ook geen ramp. Je ziet die moeders lijden soms. Dat brengt mij tot het meest heikele punt wat betreft lijden en afzien; ze mogen tijdens de Ramadan natuurlijk géén koffie overdag. Ik hoor u zeggen 'want koffie behoort tot de categorie drinken en dat mag dus niet', maar ik zie koffie toch vooral als iets dat moet om ook maar iets nuttigs te kunnen voortbrengen op een dag. Een levenselixer. Een medicijn om te kunnen overleven. Vanmiddag bleef mijn ambachtelijk bereide pot motorolie echter onaangetast; de ware koffiedrinkers bleken namelijk allemaal islamitisch. De koffie werd volledig genegeerd en dat terwijl ze anders vechtend over de vloer rollen omwille van het laatste druppeltje koffie. Dit had ik dus niet verwacht. De opgave 'houd de hele les jullie adem in' leek me duizendmaal lastiger dan een onthoudingsperiode van koffie. Als ze zoveel doorzettingsvermogen nu ook eens tijdens elke les zouden laten zien he?

Tweet