Waarmee kunnen we u van dienst zijn?
Zeven praktische bezwaren tegen een coffee to go
Column: Een bakkie Fleur
Intro: Elisa Fleur (27) is het gezicht van Salento koffie. Daarnaast werkt zij als freelance tekstschrijver en model.
Haar motto: “Goede thee maakt nog geen koffie.”
Column: Oktober 2012
Zeven praktische bezwaren tegen een coffee to go
Om ons leven te vereenvoudigen, heeft men ooit bedacht dat producten vooral draagbaar en 'in handige en hersluitbare meeneemverpakking' gemaakt moesten worden. Maaltijden verslaan wij allang niet meer op gezette tijden en ook eten we steeds vaker buiten de deur. Om niet te vervallen in een relaas met betrekking tot eventuele escapades mijnerzijds, wil ik graag benadrukken dat er dus geregeld onderweg iets gegeten wordt. Want allemachtig, wat hébben we het druk en oh, wat benadrukken we dat graag; 'hoe is het dan?' 'Ja goed, druuuuuk...'
Ruim tien jaar geleden kwam er voorgoed een einde aan mijn geromantiseerde idee van een ontbijt (koffie, verse jus, croissantje, pain au chocolat) door de komst van het potje Olvarit voor gevorderden: het drinkontbijt. Serieus, leg dan gewoon een infuus met sondevoeding aan. Ik bedoel, gepureerde drap met ondefinieerbare brokjes pulp naar binnen slobberen is gewoon geen porem. Maar goed, je bent wel snel klaar. Als je het wegkrijgt tenminste.
Nu valt er over wansmaak niet te twisten, maar over gebruiksvriendelijkheid is wel wat te zeggen. Naar mijn mening gaat het brevet van onvermogen op het gebied van meeneemproducten naar de overtreffende trap van Amerikaanse bezwering: de coffee to go. Zeven praktische bezwaren op een rij:
- Juist wanneer de nood het hoogst is (lees: tijdens de spits of ergens in de namiddag) rukken hele volksstammen massaal uit om zich in een kilometerslange rij op te stellen, snakkend naar een beker benzine om de dag mee door te komen. En ik dacht dat een coffee to go vooral bedoeld was voor mensen met haast, forensen die geen tijd hebben om thuis een bakkie te doen?!
- Standaard tref je weer zo'n treuzelende ik-weet-niet-wat-ik-wil-ze-hebben-zoveel-keus klant voor je in de rij, terwijl jij gewoon een normále zwarte koffie wil zonder opsmuk. Echte koffie heeft geen decoratie nodig. Na de vierde wisseling 'Ik denk dat ik toch de cappuccino met rechtsdraaiende biologische sojamelk en gezwavelde kaneelstokjes neem!' verwijder je jezelf uit de rij om je niet te laten verleiden door een subtiel elleboogje waardoor de hele rij verandert in een menselijke variant op vallende dominostenen. En om je trein niet te missen.
- Coffee to go is pas drinkbaar na minstens een kwartier gespendeerd te hebben in een ijsgrot en dan nog is het beter om alvorens het nuttigen van de koffie een verdovingsprik te nemen, zodat tong en gehemelte de brandende pijn niet hoeven te voelen. Aan te bevelen is een smerige, edoch doeltreffende anti-blarenzalf.
- De naam Coffee to go is natuurlijk ontzettend verkeerd gekozen. Ik bedoel, een koffie waar je niet parmantig mee kunt flaneren, rennen, fietsen, bokkiespringen, skeeleren of fierljeppen, kun je onmogelijk als 'to go' bestempelen. Eigenlijk dient men een coffee to go te drinken uit een mok en zittend in een comfortabele leunstoel in een serene ruimte van rust. Met een stukje noga erbij. Wat nou to go?
- Het drinkgat (slurptuit?) is altijd te klein en het deksel lijkt er op mysterieuze wel af te kunnen, maar niet meer terug op de beker. En maar duwen, en maar fröbelen, met alle gevolgen van dien: bruine spetters op je maatpak, net voor die belangrijke vergadering met een nieuwe klant.
- Ook het OV biedt geen uitkomt voor de coffee to go fanatiekeling. In de bus zijn drankjes doorgaans niet toegestaan, in de auto belandt de lava rechtstreeks in je kruis als je de afslag over een rotonde neemt en in de trein is het zoeken naar een zitplaats in de spits een destructieve missie zonder eind. Gevolg: een staanplaats bij de automatische deuren die bij elke schommeling openvliegen en je coffee to go er inderdaad vandoor gaat. Voordeel: de andere reizigers hebben gratis koffie.
- Koffie drinken is een sociale aangelegenheid. Bovendien geeft 'even lekker zitten en een bakkie doen' een moment van rust (tot de cafeïne aanslaat tenminste) en ontspanning. Een coffee to go werkt letterlijk en figuurlijk stress in de hand.
Relaxed blijven? Neem dan gewoon een coffee to stay. Het is immers al moeilijk genoeg om niet te morsen.
