Koffietje

Column: Een bakkie Fleur

Intro: Elisa Fleur (27) is het gezicht van Salento koffie. Daarnaast werkt zij als freelance tekstschrijver en model.
Haar motto: “Goede thee maakt nog geen koffie.”
Column: Februari 2012

Koffietje

Onlangs was ik getuige van een heuse Twitter- discussie rondom het woord ‘koffietje’. Zo op het eerste gezicht onschuldig, maar vergis u niet; er werd massaal aan oogballen gekrabd bij alleen al het hóren van dat woord. Eén dame kreeg het zelfs zo op haar heupen van ‘koffietje’ dat ze er een date voor afsloeg: ‘hij vroeg of ik een koffietje met hem wilde drinken. Hoort u mij, een K-O-F-F-I-E-T-J-E. Tja, dat wordt ‘m dus niet hè?!’ Ik moet haar op dit gebied enigszins gelijk geven. Als er nu al geen sprake is van zuivere koffie, hoe kan het dan ooit uitgroeien tot een koffievriendelijke liefdesrelatie? Over lief gesproken. Iemand ‘je lief’ noemen is al net zo verschrikkelijk, maar dat terzijde.

Ik moet bekennen dat ik mij nooit publiekelijk heb uitgelaten over het gebruik van ‘koffietje’. Wellicht omdat ik het dus nooit (maar dan ook echt nóóit) zeg, dan wel gezegd heb, wat misschien weer te wijten is aan het feit dat ik ‘koffietje’ onbewust net zo neerbuigend vind klinken als ‘collegaatje’. Namelijk, mensen die het over hun ‘collegaatje’ hebben, bedoelen daar stelselmatig altijd een vrouw mee. Ergernis alom, vooral omdat het vaak vrouwen zijn die hun vrouwelijke collega op die manier typeren. Schattig, aaibaar en nietig. Girls just wanna have fun. Zeg nu zelf; dat straalt een collegaatje namelijk uit. Vrolijkheid, naïviteit, onwetendheid en vooruit, een vleugje klunzigheid. Alsof het acceptabeler is om even wat langer te wachten op een ‘collegaatje’ dan op een volbloed collega, want ach, het arme schaap kan het ook niet helpen hè? Een collegaatje roept gewoonweg meer medelijden en begrip op dan een doorgewinterde collega, die sterk in zijn schoenen zou moeten staan en waarvoor men geen geduld zou moeten hoeven hebben. Die redt zich wel, immers.

Hetzelfde heb ik dus met ‘koffietje’. Een ogenschijnlijk onbeduidend woord, maar met een grootse betekenis die niet onderschat mag worden. Een koffietje is namelijk allesbehalve hetzelfde als koffie. Sterker nog, een koffietje is de helft van koffie. Koffie 0.5. Minderwaardige koffie. Koffie in een vingerhoed. Babykoffie. Het is koffie die eigenlijk geen koffie mag heten, omdat er gewoonweg niets meer van over is. En ook hier zijn het wederom vooral de vrouwen onderling die het woord ‘koffietje’ bezigen. Alsof ze bang zijn voor echte koffie, want echte koffie is intimiderend natuurlijk.

Dodelijk is ten slotte deze combinatie:

“Ik heb zojuist een koffietje besteld bij je collegaatje. Wat wil jij, lief? Nog een glas verse muntthee?”

Tweet